Hanna Ratuszna

Prof. dr hab. Hanna Ratuszna, jest historykiem literatury, pracownikiem Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, obecnie sprawuje funkcję Kierownika Katedry Edytorstwa i Literatury Polskiej w Instytucie Literaturoznawstwa na Wydziale Humanistycznym. Jest badaczką związków literatury oraz sztuki polskiego i europejskiego modernizmu, absolwentką dwóch kierunków studiów ukończonych na UMK: filologii polskiej (1994) i filozofii (1996). Od roku 2015 pełni funkcję Redaktora Naczelnego wydziałowego czasopisma „Litteraria Copernicana” (https://apcz.umk.pl/czasopisma/index.php/LC) indeksowanego w bazie Scopus, jest także Przewodniczącą Olimpiady Literatury i Języka Polskiego w okręgu toruńskim (z OLiJP współpracuje od 2001 roku) oraz Rady Naukowej Muzeum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu i Uniwersyteckiej Rady Bibliotecznej. Jest beneficjentką Stypendium Lanckorońskich (2023) i Stypendium Polskiej Misji Historycznej w Wurzburgu (2024) redaguje serię naukową „Z Problematyki Literatury i Sztuki Młodej Polski” (do tej pory ukazało się osiem tomów).
Profesor Ratuszna jest autorką przeszło 150 artykułów naukowych, recenzji wydawniczych, recenzji rozpraw doktorskich i habilitacyjnych. Brała udział w międzynarodowych konferencjach naukowych oraz odczytach w Polsce i za granicą (m.in. w Odessie, Grodnie, Wilnie, w Tyrnowie Wielkim, Kijowie, Paryżu i Rzymie). Do tej pory opublikowała tomy (wybór): „Wieczność w człowieku”. O młodopolskiej świadomości śmierci w twórczości Stanisława Przybyszewskiego (2005), „Błysk obrazu”. Z zagadnień krótkich form narracyjnych w literaturze Młodej Polski (2009), Religie i wierzenia polskiego modernizmu (red., 2009), Młodopolska synteza sztuk (red., 2010), Życie i twórczość Gabrieli Zapolskiej (współred., 2013), „Trwam, jestem, czuję cudnej zgody sprzeczność”. O twórczości Maryli Czerkawskiej (2014), „Świat idei i lektur”. Karol Irzykowski (red., 2016), Okruchy melancholii. Przybyszewski i inni. O literaturze i sztuce Młodej Polski (2017), Cień Hamleta – tropy szekspirowskie w literaturze przełomu XIX i XX wieku (2018); dwa tomy edycji krytycznej dramatów Stanisława Przybyszewskiego (t. 8 i t. 10, przygotowane w ramach grantu NPRH: „Dzieła literackie: edycja krytyczna w jedenastu tomach”): Dla szczęścia, Złote runo, Goście, Matka, Śnieg (2023), Topiel, Miasto, Mściciel (2024).
Prywatnie jest mamą 24 letniej Zuzi (Studentki medycyny w Gdańsku), opiekuje się trzema kotami: Barbrą, Aziutą i Lucjanem, interesuje się muzyką klasyczną (Bach, Chopin), japonizmem i sztuką filmową, lubi podróże oraz swój ogród.